diff --git a/src/django_bpp/storage.py b/src/django_bpp/storage.py
index 52b5b7ae5..49bc1bc6a 100644
--- a/src/django_bpp/storage.py
+++ b/src/django_bpp/storage.py
@@ -27,10 +27,13 @@
 
 
 class TolerantManifestStaticFilesStorage(ManifestStaticFilesStorage):
-    # Runtime: brakujący wpis w manifeście → zwróć nazwę nie-hashowaną zamiast
-    # rzucać "Missing staticfiles manifest entry". Chroni dev/testy bez
-    # collectstatic (choć tam i tak działa short-circuit DEBUG w `.url()`)
-    # oraz 132 vendored-refy, które zostały niezahashowane na buildzie.
+    # Runtime: brakujący wpis w manifeście → nie rzucaj "Missing staticfiles
+    # manifest entry". Potrzebne dla 132 vendored-refów niezahashowanych na
+    # buildzie. UWAGA: samo `manifest_strict=False` NIE wystarcza dla dev/testów
+    # bez collectstatic — vanilla fallback liczy wtedy hash w locie (martwy URL,
+    # bo hashowanej kopii nie ma na dysku). Pod pytest `DEBUG=False`, więc
+    # short-circuit DEBUG w `.url()` też nie ratuje. Realnie chroni nas dopiero
+    # override `stored_name` poniżej.
     manifest_strict = False
 
     def hashed_name(self, name, content=None, filename=None):
@@ -41,3 +44,27 @@ def hashed_name(self, name, content=None, filename=None):
             # / sprite, którego targetu nie ma w zebranych statykach). Zostaw
             # nazwę oryginalną zamiast przerywać collectstatic — issue #269.
             return name
+
+    def stored_name(self, name):
+        # Runtime lookup używany przez `url()`. Gdy manifestu NIE MA w ogóle
+        # (`staticfiles.json` nie istnieje → `hashed_files` puste — dev/testy
+        # bez collectstatic, albo stary `staticroot` sprzed Manifestu),
+        # vanilla `ManifestFilesMixin.stored_name` z `manifest_strict=False`
+        # liczy content-hash w locie przez `hashed_name()`. Dla pliku, który
+        # PRZYPADKIEM leży w STATIC_ROOT, daje to `name.<hash>.ext` — nazwę,
+        # której fizycznej kopii nikt nigdy nie wygenerował (stary
+        # collectstatic zrobił tylko nie-hashowaną). URL jest martwy:
+        # django-compressor rzuca `UncompressableFileError`, a bezpośredni GET
+        # (webtest) dostaje 404. Manifest jest jedynym źródłem prawdy dla
+        # hashy — bez niego serwujemy nazwę oryginalną; realny plik źródłowy
+        # zaserwuje finder / runserver / whitenoise.
+        #
+        # Gating na PUSTY manifest (nie per-wpis) jest celowo wąski: gdy
+        # collectstatic wygenerował manifest (produkcja, `.baked`),
+        # `hashed_files` jest niepuste → delegujemy do vanilla bez zmian, więc
+        # cache-busting długiego ogona działa 1:1 jak dotąd. Build-time
+        # `post_process` używa osobnej ścieżki (`_stored_name`, force=True),
+        # więc ten override go nie dotyka.
+        if not self.hashed_files:
+            return name
+        return super().stored_name(name)
diff --git a/src/django_bpp/tests/test_storage.py b/src/django_bpp/tests/test_storage.py
index 346e14917..13ea821e8 100644
--- a/src/django_bpp/tests/test_storage.py
+++ b/src/django_bpp/tests/test_storage.py
@@ -57,6 +57,48 @@ def test_missing_manifest_entry_falls_back_instead_of_raising():
     assert TolerantManifestStaticFilesStorage().url(probe) == "/static/" + probe
 
 
+@override_settings(DEBUG=False)
+def test_existing_file_without_manifest_is_not_hashed_on_the_fly(tmp_path):
+    # Regression (bug: testy padały lokalnie, przechodziły na CI). Gdy
+    # STATIC_ROOT zawiera plik fizyczny, ale NIE ma manifestu
+    # (`staticfiles.json`) — typowy stan lokalny ze starym `staticroot`
+    # sprzed wprowadzenia Manifestu — vanilla `ManifestFilesMixin.stored_name`
+    # z `manifest_strict=False` liczy content-hash w locie i zwraca
+    # `foo.<hash>.css`. Plik z tą nazwą NIE istnieje na dysku (stary
+    # collectstatic wyprodukował tylko nie-hashowaną kopię), więc
+    # django-compressor i webtest dostają `could not be found` / 404.
+    #
+    # Bez manifestu (jedyne źródło prawdy dla hashy jest puste) musimy
+    # serwować nazwę ORYGINALNĄ — realny plik zaserwuje finder / runserver /
+    # whitenoise. Kontrast z `ManifestStaticFilesStorage` (poniżej) dowodzi,
+    # że to nasza subklasa, nie domyślne zachowanie Django, daje ten wynik.
+    (tmp_path / "foo.css").write_text("body{color:red}")
+    storage = TolerantManifestStaticFilesStorage(location=str(tmp_path))
+    assert storage.hashed_files == {}  # brak manifestu
+
+    # Vanilla z manifest_strict=False (nasza konfiguracja) fabrykuje martwą
+    # nazwę hashowaną (foo.<hash>.css) — to jest dokładnie bug:
+    vanilla = ManifestStaticFilesStorage(location=str(tmp_path))
+    vanilla.manifest_strict = False
+    assert vanilla.stored_name("foo.css") != "foo.css"
+
+    # Subklasa zwraca nazwę oryginalną — i runtime'owy url() też:
+    assert storage.stored_name("foo.css") == "foo.css"
+    assert storage.url("foo.css") == "/static/foo.css"
+
+
+@override_settings(DEBUG=False)
+def test_present_manifest_still_hashes(tmp_path):
+    # Strona przeciwna do regresji: gdy manifest ISTNIEJE (produkcja, `.baked`
+    # po collectstatic), cache-busting długiego ogona musi działać 1:1 jak w
+    # vanilla — `stored_name` deleguje do super i zwraca nazwę z manifestu.
+    # Override z `not self.hashed_files` jest wąski i NIE dotyka tej ścieżki.
+    storage = TolerantManifestStaticFilesStorage(location=str(tmp_path))
+    storage.hashed_files = {"foo.css": "foo.deadbeef0123.css"}
+    assert storage.stored_name("foo.css") == "foo.deadbeef0123.css"
+    assert storage.url("foo.css") == "/static/foo.deadbeef0123.css"
+
+
 @override_settings(DEBUG=True)
 def test_url_in_debug_returns_unhashed_without_manifest():
     # Keystone "jedna klasa storage wszędzie": w DEBUG `HashedFilesMixin.url()`